sosyomat.com

Söndürmüşüz feneri salaş bir balıkçıda
Rengimizi sıyırmış ta gitmiş gidenimiz
Nur cemalimizin astarı kalmış bitek Oda kaşık kadar
Vur kadehi ustam bu gecede sarhoşuz
Kalan sağlar bizimdir acıdan mayhoşuz
İki satırlık adamları musallat ettik ömrümüze
Bundandır böyle dibe vuruşumuz
Damla sakız hayallerimize yakamoz vursa
Bari öyle canlansa da hayat bulsa
Ne iyi olurdu kalbe kan yine hücum etse

caos   1 gün önce  

pocohantass   1 gün önce  

geç olsun güç olmasın :)

nonninora   2 gün önce  

yemek toplantı ??

Amoun   2 gün önce  

ben aradım telefonu kapalıydı :((

rheme   2 gün önce  

bensiz yemek organizasyonu hainlerr alçaklarr :))

argestnd   2 gün önce  

akşam bekliyorum unutma sakınnn.

misselfn   4 gün önce  

Hayat, düşünenler için komedi, hissedenler içinse trajedidir

alizya06   4 gün önce  

güneş mi doğuor
dünya mı dönüor?
bayram gelior ;)

caos   4 gün önce  

nasıl iş bu
her yanına çiçek yağmış
erik ağacının
ışık içinde yüzüyor
neresinden baksan
gözlerin kamaşır

oysa ben akşam olmuşum
yapraklarım dökülüyor
usul usul
adım sonbahar

mirajj   4 gün önce  

ÜÇ KEZ SENİ SEVİYORUM DİYE UYANDIM
Üç kez seni seviyorum diye uyandım
Tuttum sonra çiçeklerin suyunu değiştirdim
Bir bulut başını almış gidiyordu görüyordum.
Sabahın bir yerinden düşmüş gibiydi yüzün.
Sokağı balkonları yarım kalmış bir şiiri teptim
Sıkıldım yemekler yaptım kendime otlar kuruttum
_Taflanım! diyordu bir ses duyuyordum.
Cumhuriyetin ilk günleri gibiydi yüzün.
Kalktım sonra bir aşağı bir yukarı dolaştım
Şiirler okudum şiirlerdeki yaşa geldim
Karanfil sakız kokan soluğunu üstümde duydum.
Eskitiyorum eskitiyorum kalıyor ne kadar güzel olduğun.
İlhan BERK

alizya06   29 Ağustos 2008 11:36  

"...Önce hiçbir şey yoktu. Bütün evren, kelimesiz bir tekdüzelikten ibaretti. Fakat o sırada kelime icat edilmediği için, bu bölümü anlatamıyoruz. Tanrı, bir süre sonra, tekdüzelikten sıkıldığı için durgunluğu yarattı. Sonra durgun yaratıldı. Bu sıfat tek başına var olmadığı için, durgun denizler ve durgun havalar ve durgun karalar ortaya çıktı. (Sadece bir dilbilgisi zorunluluğu yüzünden.) Durgunluk bulut getirmediği için denizler her zaman mavi ve durgunluk havayı karıştırmadığı için dalgasızdı. Hareket olmadığı için büyüme yoktu. Ne yükselme vardı ne genişleme. Kimse kimseyi geçmiyordu. Yarışma icat edilmemişti. Ve Tanrı, Hüsamettin Tambay'ın ilk atasını, insanı yarattı. İşte ondan türeyenler:
İlk Tambay, çok tanınmış bir kişiydi, eşi yoktu: Adem Tambay. O zamanlar daha savaş yoktu. Ve Adem Albay, savaşsızlıktan ve kadınsızlıktan sıkıldığı için Havva'yı aradı. Rumeli Kavağı'na gitmek için vapur bekliyordu Beşiktaş İskelesinde. Daha o zamanlar Kavaklar yasak bölge değildi. Ve daha o zamanlar utanma icat edilmediği için Havva ikinci mevki bekleme salonunun tahta sıralarında otururken, Adem Albayın bakışlarından sıkılmadı. Ve ikisi de sanki koca dünyada yalnızdılar. Ve sanki uçsuz bucaksız topraklar üzerinde onlardan başka kimse yoktu. İşte Adem Tambay ve Havva, ilk gülümsemeyi o anda, ihtiyaç yüzünden icat ettiler.

bu bana yazdığın güzel yazı için seninki kadar güzel değil ama

mordangazoz   28 Ağustos 2008 23:36  

alizya06   28 Ağustos 2008 10:05  

geçmiş olsun aceleyle kalkan zararla otururmuş.

misselfn   24 Ağustos 2008 21:10  

canım aradım ulaşamadım nasıl oldun? dahamı iyisin :(( gelince yaz bana meraktayım.

rheme   24 Ağustos 2008 17:56  

geçmiş olsunn üzüldüm şimdi.. acele ettirdiler değil mi ?

argestnd   23 Ağustos 2008 16:17  

vakit bulabiliyorsun demek :)) gelince soracağım sizlereeee :))

burcmmmm   23 Ağustos 2008 16:08  

bekleniyormuşsunnn :))))

penthesileiia   23 Ağustos 2008 13:26  

görüşrz dikkat et kendine

sesameporter   23 Ağustos 2008 13:04  

kızma hemen ben çıkıyorum görüşrz orda öptümmm :))

rheme   23 Ağustos 2008 13:03